Sneeuwscooters zijn voor watjes

Door Robbin van Schagen op 22 Maart 2010, Recensie

Of dat gelukt is, is een tweede. Na de ontzettend toffe introductie van de singleplayercampagne belanden we weer in B-Company van het Amerikaanse leger. Sergeant Redford is nog steeds niet met pensioen en ook Sweetwater en Haggard zijn weer van de partij. Net als in de vorige Bad Company speel jij met soldaat Preston Marlowe. Was je toen nog een echte rookie, nu ben je ervaren en volleerd lid van het zooitje ongeregeld.

De singleplayer kan helaas echter op geen punt tippen aan het niveau van het introductielevel. Het verhaal heeft ongeveer net zoveel diepgang als de romans op je moeders nachtkastje en plottwists kun je al van kilometers ver aan zien komen. De charme van het eerste deel, waar je met de rest van B-Company deserteert op zoek naar kilo’s goud, is weg. Gelukkig zijn je teamleden wel een stuk minder irritant dan in het vorige deel, maar de humor is helaas naar de achtergrond verwezen.

Nou ja, dat is niet helemaal waar. Bij DICE houden ze wel van een lolletje, aangezien ze Modern Warfare 2 een paar keer flink op de hak nemen. Zo kom je met je teamleden op een gegeven moment een stel quads tegen. "A whole lot better than driving one of those lame snowmobiles", aldus Haggard. Humor om te lachen. Afgezien van zulke momenten, heb ik echter nergens dat filmische gevoel gekregen dat ik bij het spelen van de singleplayer van Modern Warfare 2 kreeg. Het is duidelijk te merken dat DICE flink ingezet heeft op de multiplayer en dat de singleplayer eigenlijk een beetje op de achtergrond geraakt is.

De multiplayer is namelijk waar de echte kracht van Bad Company 2 ligt. In de impressie kon je al lezen dat de multiplayer op flink wat punten gewijzigd is ten opzichte van het eerste deel en ook een stuk groter is geworden. Wat we toen echter nog niet wisten is hoe dat uit zou pakken. Om kort te zijn: briljant. In mijn ogen schopt de multiplayer van Bad Company kont. Waar Infinity Ward een multiplayer neergezet heeft die alleen om jezelf draait, is het bij Bad Company 2 allemaal veel tactischer, strategischer en – niet onbelangrijk – ook een stuk leuker.

Naast de bekende Battlefield-mix van tanks, helikopters, zware machinegeweren en meer zwaar wapentuig – sowieso al een sterk punt van de serie – is het spelen in een squad een stuk belangrijker geworden. Je kunt via squadleden bijvoorbeeld direct in de frontlinie spawnen, maar ook levert het helpen en ondersteunen van je squadleden je veel meer punten dan het helpen van een willekeurige andere soldaat. Ieder squadlid kan daarnaast simpele commando’s geven als ‘val punt B aan!’ of ‘verdedig positie A!’. Het is vrij primitief, maar geeft net die strategische twist aan het spel die Modern Warfare 2 mist. Het spelen met een headset doet daar vervolgens nog een schepje bovenop.