Episch bloedbad vol afwisseling

Door Kobus Kunneman op 19 Maart 2010, Recensie

Met de smaak van overwinning al in zijn mond, wordt Kratos op het laatste moment echter besodemietert door zijn bondgenoten. De Titanen zien onze Spartaanse antiheld enkel als een pion in hun plan Olympus ten gronde te richten. Als het er op aan komt, laten ze hem creperen om hun eigen dorst naar godenbloed te lessen. Iedereen die een eerder deel uit de trilogie heeft gespeeld, weet dat dit niet de slimste beslissing is die ze hadden kunnen maken. Kratos staat er namelijk om bekend dat hij niet op heel subtiele wijze afrekent met alles en iedereen wat maar in zijn pad durft te staan.

Deze driezijdige oorlog vormt de basis voor een spel dat bruut geweld, uitdagende puzzels en indrukwekkende platformstukken vermengd tot een afwisselende, maar vooral epische ervaring. En dan niet episch zoals dat tegenwoordig bij elke game wordt geroepen, maar in de oorspronkelijke betekenis van het woord. Grootschalige omgevingen en een verhaal geworteld in de meest tot de verbeelding sprekende mythologieën die onze wereld rijk is zorgen voor een ervaring die de concurrentie ver achter zich laat.

God of War III verschilt qua opzet weliswaar niet veel van zijn voorgangers, maar weet wel letterlijk elk van de oorspronkelijke ingrediënten tot een hoger niveau te tillen. Bovendien is de balans qua afwisseling tussen deze elementen ook een tandje hoger dan we van de toch al indrukwekkende serie gewend zijn. Al tijdens het doorlopen van de tutorial weet je dat je met een klassieker te maken hebt. Nog van geen kwaad bewust, beklim je het lichaam van de gigantische Gaia, die op haar beurt vastberaden de berg Olympus bestijgt terwijl ze de gedrochten van god Poseidon van zich af probeert te slaan. Dit alles gebeurt op een schaal zoals nog nooit eerder vertoond werd in een game.

Maar ook later in de game zal je regelmatig overdonderd worden door het visuele spektakel. Op het moment dat jij harpijen doormidden trekt en centaurs openrijt, zie je op de achtergrond Perses, de Titaan van Vernietiging, in real time vechten tegen de zonnegod Helios. Dit alles wordt begeleid door passende, epische muziek die alles wat je op je pad tegenkomt op de juiste manier weet aan te dikken. De pracht en praal houdt overigens niet op bij de grootschalige momenten dat er Titanen in het beeld zijn, maar ook binnenin de immense bouwwerken die je betreedt is de gedetailleerde zorg voor de omgevingen opvallend.