Een enkeltje richting de hel

Door Peter Bos op 12 Februari 2010, Recensie

Na drie jaar lang een heilige strijd gevoerd te hebben keert Dante huiswaarts, klaar om zijn vrouw Beatrice in zijn armen te sluiten. Bij aankomst is het bloed al vergoten en treft Dante zijn geliefde Beatrice aan met een zwaard in haar buik. Dante had aan zijn geliefde beloofd zondevrij te blijven tijdens zijn tocht, maar hij heeft deze belofte gebroken. Als straf wordt de ziel van zijn vrouw meegenomen door de duivel. Dante volgt de duivel naar de hel om zijn Beatrice uit de klauwen van dit monster te redden.

Volgens het gedicht van Dante Alighieri bestaat de hel uit negen lagen, voor elke zonde één. Dante moet deze negen verschillende verdiepingen doorlopen om bij zijn vrouw te komen, maar bij elke zonde wordt Dante geconfronteerd met zijn eigen fouten van de afgelopen drie jaar. In zijn tocht door de hel wordt onze gelovige bijgestaan door de geest van één van de grootste dichters van Rome, Virgil. Hij verschijnt meerdere malen om ons te vertellen hoe de hel in elkaar zit en wat we in de verschillende lagen kunnen verwachten.

Het verhaal in dit spel springt een beetje van de hak op de tak. Het geheel biedt veel informatie, maar tijdens het spelen worden niet alle lijnen vloeiend aan elkaar verbonden. Informatie die je meteen aan begin ziet, is weer belangrijk voor later, maar dat heb je in het begin niet door. Als je zonder voorkennis in het verhaal stapt, voelt het verhaal niet compleet aan na het voltooien van het spel.

Dante’s Inferno is een 'hack & slash game' waarbij je af moet rekenen met alle demonen en gedrochten uit de hel. Dante is gewapend met de grote zeis van Magere Hein en een gezegend kruis waarmee hij hemelse kruisen op zijn vijanden kan gooien. De zeis laat zich gemakkelijk besturen met een lichte en zware aanval, waarbij je de beste combo’s maakt door elke keer op hetzelfde knopje te rammen. Een vechtsysteem dat mondjesmaat kan evolueren met nieuwe aanvallen, die je koopt met overwonnen zielen. Deze nieuwe mogelijkheden voegen slechts in beperkt aantal situaties wat toe, waardoor je veelal blijft vertrouwen op de aanvallen die je al vanaf het eerste uur gebruikt.

Klimmen en klauteren is een andere bezigheid waar je veel tijd aan besteed, tussen alle gevechten door. Vele schakelaars moet je omzetten om kleine puzzels op te lossen of platformen in beweging te zetten. Deze voegen eigenlijk weinig toe en voelen vooral aan als tijdvulling, want ook een tocht naar het diepste van de aarde biedt geen bijzonderheden aan deze bezigheid.