Passend einde van het GTA-universum
Door Luke van Velthoven op 25 April 2010, RecensieGrand Theft Auto IV is het spel waar ik een Xbox 360 voor heb gekocht. Wellicht een wat overtrokken statement, maar het is zeker de game die me over de streep trok. Daarom maakt méér GTA mij altijd blij. Episodes from Liberty City (al heb ik de DLC) is bovendien een uitbreiding die me meer en meer van mijn spelcomputer laat houden. Voor het gemak behandel ik beide verhalen apart.
The Lost and Damned
In TLaD speel je Johnny Klebitz: een nukkige, stoere motorrijder die bij zijn bende (The Lost and Damned, ja) vrij veel aanzien geniet. Toch voel ik me in de huid van deze opgeschoren spierbundel minder thuis dan in die van Niko, maar dat is persoonlijk. Zijn muzieksmaak bevalt me niet zo, je vriendin zal hem niet aantrekkelijk vinden en ik heb eigenlijk niets met 'choppers'. Dat zijn die écht Amerikaanse bakbeesten waar Johnny en zijn mannen op rijden. Zijn mannen? Jazeker, want je clubje is meer dan een kapstok om het verhaal aan op te hangen.
Dat is hoe we rollen
TLaD start met een indrukwekkende intro waarin je ziet hoe de grote baas van The Lost eindelijk weer op vrije voeten komt. Hij wil echter meer dealen dan ooit tevoren en meer ruzie zoeken met rivaliserende motorclubjes. Johnnie ziet dat niet zo zitten. Het ging allemaal wel lekker toen Billy in het gevang zat. Wapenstilstandje hier, een beetje geld verdienen daar: het was heerlijk rustig. Ach ja, zonder problemen hebben wij natuurlijk geen game om te spelen, dus raakt 'de poep snel de ventilator' - bij wijze van spreken.
Zoals ik al zei, rijd je in TLaD met al je makkers. Als je dit in de juiste formatie doet, krijg je gratis 'body armor'. Je mannen worden daarnaast sterker als ze succesvol missies afronden. Als er onverhoopt eentje sterft, neemt een ander getatoeëerd figuur zijn plaats in. Al deze hulp komt je overigens goed van pas, want deze episode is moeilijker dan je avonturen met Niko waren. Dit houdt simpelweg in dat je bij vrijwel iedere missie een legioen tegenstanders vol lood dient te pompen. Zij trachten logischerwijs hetzelfde bij jou te doen.
De grote vraag
Jij wilt natuurlijk alleen weten of deze episode je geld waard is. Voor circa twintig euro (of veertig, samen met The Ballad of Gay Tony) haal je hem namelijk in huis. Je kunt op ongeveer één derde van het origineel rekenen qua lengte, plus 200 achievement-punten om binnen te halen. Naar mijn mening is TLaD een prima aankoop voor iedere GTA-fan. Het is een uitstekende toevoeging aan het Liberty City-universum, de missies zijn net zo komisch/briljant/spannend als altijd en qua lengte zit het ook helemaal goed met deze episode. Wat kun je nu precies verwachten? Tja, simpelweg meer GTA. In mijn boekje is dat altijd goed. Deze episode krijgt een welverdiende negen.






Leest ook lekker weg. Ik ben al tijden geen
fan meer van GTA, alles reageert zo vreemd en onmenselijk.
Verder ben ik ook geen liefhebber van de stijl. 2D van
bovenaf gezien was briljant, daarna werd het met GTA 3
allemaal iets te wannabe achtig. Ik heb altijd het gevoel
gehad ij de nieuwe GTA's of Rockstar meer wilde dan dat
het eigenlijk kon...
.
.
.





