Zet je klauwen erin en laat niet meer los

Door Stefan Popa op 07 Mei 2009, Recensie

Ach, het is een prima jongen, die Nicolas. Sterker nog: hij is enorm aardig, maar hij heeft het nu toch een klein beetje mis. Deze nieuwste game van Activision is meer. Na het uitspelen ben ik volledig voldaan. Een vol gamebuikje. En geloof mij: dat heb ik niet van een simpel snackje.

Maar je begrijpt: het nieuwste stukje software van Raven Software is meer. Deze ontwikkelaar heeft een heerlijk spel gebrouwen. De mix van actie, RPG, minuscule puzzeltjes en heerlijke hack and slash-elementen werkt voortreffelijk. Wat betreft de RPG-invloeden: die hadden net zo goed niet gehoeven. Je kunt je statistieken een beetje updaten, waardoor je klauwen meer schade aanrichten, je gezondheidbalkje wat langer wordt, enfin, je kent het wel. Niets bijzonders.

Maar op zich voegt het wel wat toe, maar het is zo beperkt dat alleen snackgamers zich laten verleiden door deze statistiekjes. De rest gaat gewoon – net als ikzelf – voor het brutere knokwerk. Wolverine heeft namelijk van die scherpe messen tussen zijn knokkels en hij schuwt niet om ze te gebruiken. Gelukkig maar, want anders zou het virtuele bloed niet zo rijkelijk in het rond spatten als nu het geval is.

Door de simpele combo’s en speciale aanvallen die je kunt maken, ontdoe je jouw vijanden van hun ledematen. Je kunt ze een beetje bewerken met je ijzeren (oké, adamantium) klauwen, in het rond gooien of je kunt je vijand kennis laten maken met de omgeving. Een scherpe paal waaraan je één van je belagers aan kunt spietsen? Check. Bloederig? Absoluut. Precies wat we zoeken.

Door deze toegankelijkheid is de game voor iedereen, eh, toegankelijk. En dat is ook weleens fijn. God of War is natuurlijk veel beter, maar X-Men Origins: Wolverine is leuk voor iedereen. En aangezien ik pas net klaar ben met Kratos avontuur op de PSP, had ik wel even mijn buik vol van God of War. Dat was een lastig vijf sterren menu. Nee, dan is Wolverine zeker een aangenaam simpel, maar lekker, hoofdgerecht.

Dit geldt voor X-fans en leken die niet eens weten wie Storm, Magneto en, dé held, Wolverine zijn. Het is een afwisselende hack and slash-titel (of past dit bijvoeglijk naamwoord niet bij het genoemde genre?) en een goede filmgame. Wat wil je nog meer? Een harige Hugh Jackman die constant aanwezig is, qua beeltenis en stem? Vooruit dan maar, die is aanwezig. Die Australische spierbundel voegt net dat kleine beetje extra toe. Een beetje meer klasse. Dat de game dan één keer mijn PlayStation 3 liet vastlopen door zijn massieve spierbouw, vergeef ik hem bij dezen.

Ik ben verkocht: op naar de bioscoop.