Dit is als een pizzapuntje: een lekkere snack
Door Stefan Popa op 20 April 2009, RecensieNiemand, maar dan ook niemand kan een game maken die The Godfather-films eer aan doet. Infinity Ward niet, BioWare niet, Retro Studios niet. Een aantal van onze favoriete ontwikkelaars, maar geen van allen kunnen ze de taak aan. The Godfather is de klassieker van de klassiekers. De capo di tutti capi (de baas der bazen). Of kan Electronic Arts het soms wel?
Nee, natuurlijk niet. EA Redwood Shores had geen schijn van kans. Ondanks dat deze jongens best getalenteerd zijn (Dead Space was smullen), is The Godfather II een ingevroren halve schimmelpizza. In vergelijking met de briljante films uiteraard.En toch, beste lezer, heb ik enorm veel plezier beleefd aan (of in) deze game. Wat wil je, met een PlayStation Network naam die begint met ‘Don’. Ik ben dol op Italiaansgeoriënteerde gangsterfilms, dus ook een videogame als The Godfather II gaat erin als zoete cantuccini. Zeker omdat de game niet het verhaal van de tweede film exact naspeelt, maar juist een zijpad neemt. Af en toe kom je Michael Corleone (helaas heeft Al Pacino wéér bedankt, dus zijn gelijkenis krijg je niet te zien) en andere personages uit de films tegen.
Dit betekent dus een hoop vrijheid om te doen wat je zelf wilt. Michael Corleone heeft jou, Dominic, aangewezen om een eigen ‘Don’ te zijn van een familie binnen de Corleone-bende. Dit personage kun je zodanig aanpassen dat je zelf in de game zit, persoonlijk vind ik dat altijd een zeer nuttige toevoeging. Daarnaast kun je ook nog eens zelf je soldaten, capo’s en onderbazen selecteren (die allemaal weer een eigen specialiteit hebben, zoals het opblazen van gebouwen of het kraken van kluizen), die je gedurende de game zullen helpen. Samen met hen mag je naar hartenlust winkeltjes, striptenten en andere interessante ondernemingen overnemen van de andere maffiafamilies. Maar verwacht niet dat dit zonder slag of stoot gaat.
Of trouwens, verwacht dit wel. Je concurrenten zullen het je nooit echt lastig maken. Natuurlijk schieten ze hun Tommy gun wel eens op je leeg, maar je kunt ze makkelijk in je eentje aan. Laat staan als je één, twee of drie metgezellen met je meeneemt. Al is het natuurlijk de vraag of je wel tegengewerkt wilt worden in een game als dit. Robbin zei het ook al in zijn tekst over Wheelman: ‘soms heb je gewoon zin in simpel vermaak’. Wat dat betreft zou onze polderboy prima aan zijn trekken komen met The Godfather II.
