Bijna niets nieuws, maar dat hoeft ook niet.
Door Robbin van Schagen op 31 Oktober 2008, RecensieExact een jaar geleden bracht 2K Games BioShock uit voor de grijze concurrent van de Playstation 3. Gezien het feit dat het spel exclusief voor de Xbox 360 was, zal dit de verkoopcijfers van de Xbox een flinke boost gegeven hebben: BioShock was, en is, een must-have voor iedere zichzelf respecterende gamer. Tot verdriet van veel Xbox-bezitters kondigde 2K enige tijd geleden echter aan het spel ook naar de Playstation 3 te willen brengen, mét enkele exclusieve toevoegingen. Goed nieuws voor de Playstation-bezitters, slecht nieuws voor mijn portomonnee. Gelukkig maakt BioShock de aanschafprijs meer dan waard.
BioShock speelt zich af in 1960 in de onderwaterstad Rapture, gebouwd door Andrew Ryan. Zijn intenties waren goed: een stad voor wetenschappers en kunstenaars, geobsedeerd door wat een mens een mens maakt, en hoe deze zich kan verlossen van de massa, de slaven. Helaas blijkt al snel dat Rapture gedoemd was te mislukken. De drijvende kracht achter het spel is om uit te vinden waarom zijn idee van een artistiek utopie zo gigantisch gefaald heeft. Hoewel Ryan veel weg heeft van een totalitaire dictator, kun je het niet helpen sympathie voor zijn ideeën te krijgen. Hij spreekt met overtuiging en komt ondanks zijn excentrieke gedrag over als een sympathieke visionair. Dit is een van de dingen waar de kracht van BioShock in schuilt: het verhaal. Je zou kunnen zeggen dat BioShock zich als een boek laat lezen, of in dit geval spelen: niemand krijgt een sticker op zijn voorhoofd geplakt met ‘goed’ of ‘kwaad’, maar iedereen is doorgedraaid in zijn eigen, idealistische visie. 2K heeft hiermee ontzettend veel diepte in het verhaal gebracht en dit is ook een van de weinige verhalen die je zelf tot nadenken aan kunnen zetten. De mate van detail in het spel is ook ongekend. Ik bedoel dan niet het grafische, maar je krijgt echt het gevoel dat Rapture lééft. Zo zijn er de doorsnee vijanden, de Splicers, gemuteerde mensen. Ondanks dat ze geen groot deel van het verhaal uit maken hebben ze wel een persoonlijkheid gekregen. Sommigen zijn sociaal, anderen zijn xenofobisch. Ze maken ruzie met elkaar, maar kennen ook gevoel voor liefde en voor ietwat duistere humor. Een ander voorbeeld zijn de Big Daddies en de Little Sisters. Big Daddies zijn een soort tussenbazen die als enige doel hebben gemuteerde kleine meisjes, de Little Sisters, te beschermen in hun zoektocht naar Adam. Adam is een goedje dat vreemde dingen met menselijk DNA doet, maar van ongekende waarde is in Rapture. Ook jij moet Adam zien te bemachtigen om nieuwe krachten en mogelijkheden te krijgen in het spel.
